—urzędnicy wyżsi )
Sonat
- składał się z byłych urzędników, prowadził politykę zagraniczną, wydawał uchwały, udzielał rad urzędni-kom, mianował namiest¬ników prowincji
-konsulowie - troszczyli się o sprawy publiczne, sprawowali władzę przez rok, do-wodzili wyprawami wojennymi
—cenzorzy - ustalali listy senatorów, dbali o finanse państwa
-pretorzy - sprawowali władzę przez rok, przewodniczyli sądom, tworzyli system prawa, zarządzali prowin-cjami
Read the rest of this entry »
Rzym początkowo był monarchią. Jego królowie rozciągali swą Królestwo władzę na miasto i jego najbliższą okolicę (łac. civitas — miasto). Król (753—509 p.n.e.) (łac. rex) sprawował władzę naczelnego wodza, sędziego i najwyższego kapłana. Z czasem jego pozycja osłabła, a rosło znaczenie Zgromadzenia Ludowego i Senatu. Organem doradczym króla był Senat złożony z przedstawicieli wielkich rodów. Rządy ostatniego króla Tarkwiniusza Pysznego były tak okrutne, że doprowadziły do jego wypędzenia i ustanowienia republiki. Read the rest of this entry »
|
Okres |
Przyczyny |
Przebieg |
Skutki |
|
Podbój Italii IV—III w. p.n.e. |
Dążenie Rzymu do podporządkowania terenów zamieszkanych przez Etrusków, Samnitów oraz Greków. |
IV w. p.n.e. — wojny z Samnitami i zajęcie ich ziem. III w. p.n.e. — wojna z Tarentem, którego sojusznikiem został król Epiru Pyrrus, przegrana Tarentu i opanowanie przez Rzymian Italii południowej. |
Rzym podporządkowuje sobie terytorium Italii. Wzrasta liczba niewolników. Podbici zostają sprzymierzeńcami (mieli obowiązek dostarczania kontyngentów wojskowych). |
|
Podbój świata śródziemnomorskiego — III—II w. p.n.e. |
Dążenie do zdobycia nowych obszarów i panowania na Morzu Śródziemnym. Chęć zniszczenia Kartaginy i jej handlu. Poprzez wojny powiększenie liczby niewolników. |
I wojna punicka (264—241 p.n.e.) — walki o Sycylię i bitwy morskie z Kartagińczykami — wygrana Rzymu. II wojna punicka (218—201 p.n.e.) — działania wojenne na terytorium Italii armii karta-gińskiej dowodzonej przez Hannibala. 216 r. p.n.e. — klęska Rzymian pod Kannami 202 r. p.n.e. — przegrana wodza kartagińskiego Hannibala pod Zamą w Afryce. III wojna punicka (149—146 p.n.e.) — doszczętne zniszczenie Kartaginy. III—II w. p.n.e. — wojny z Macedonią i na obszarze Azji Mniejszej. |
Rzym zajmuje Sycylię, Sardynię i Korsykę. Rzymianie zdobywają przewagę na morzu. Zawarcie pokoju między Rzymem a Kartaginą w 201 r. p.n.e. na warunkach: — Kartagina traci flotę i dotychczasowe znaczenie w basenie Morza Śródziemnego, — Hiszpania przechodzi pod władanie Rzymian. Ostateczne zwycięstwo nad Kartaginą i opanowanie wybrzeży Afryki Północnej przez Rzym. Opanowanie Grecji i państwa Se-leukidów, przenikanie kultury greckiej do Rzymu. |
|
Dalsze podboje w Europie i Azji I—II w. n.e. |
Dążenie do ugruntowania potęgi Rzymu. Stałe zapotrzebowanie na niewolników. |
I w. p.n.e. — Iw. n.e. — podbój Galii przez Cezara, podporządkowanie Egiptu, rozszerzenie terytoriów podbitych w Azji. |
Rzym — imperium światowym. Upowszechnienie się kultury rzymskiej. Romanizacja prowincji. |
admin | 
09 11th, 2008| 