Starożytny Rzym

Kolejnym centrum cywilizacyjnym w starożytności stała się Italia, Italii. Początki szczególnie w okresie, gdy dominację na jej obszarze zdobył Rzym.
Rzymu Mieszkańcy Italii stanowili mozaikę grup etnicznych, które przybywały tu poczynając od II tysiąclecia p.n.e. Znaczne jej obszary opanowali Halikowie, w środkowej części zamieszkiwali Etruskowie, w południowej zaś przybysze z Hellady. Grecy założyli tu wiele miast z najbogatszym z nich Tarentem na czele.
W toku wielowiekowych walk na pierwsze miejsce w Italii wysunął się Rzym. Nazwa ta dotyczyła zarówno miasta leżącego nad rzeką Tybr, jak i państwa, które budowało swą potęgę przez wiele wieków i ogarnęło swym zasięgiem aż trzy kontynenty. Datę powstania starożytnego Rzymu ustalono na rok 753 p.n.e. Legendarnymi założycielami miasta mieli być bliźniacy Romulus i Remus. Historycznie jednak rzecz biorąc, dopiero - w VI w. p.n.e. Rzym z osady wiejskiej przekształcił się w miasto, z.czasem rozbudowane na siedmiu wzgórzach. Wojny     W ciągu dwóch stuleci Rzymianie bądź pokojowo, bądź orężnie z Kartaginą podporządkowali sobie całą Italię. Ludność Italii zamienili w sprzymierzeńców, a opanowane obszary w tzw. ziemię publiczną. Następnie Rzymianie sięgnęli po władztwo w basenie Morza Śródziemnego. Doprowadziło to do ciężkich wojen z Kartaginą, morską i handlową potęgą w Afryce Północnej.